اگر فرزندتان در تمرکز و انجام تکالیف مدرسه مشکل دارد، بهتر است او را نه تنها از نظر اختلال نقص توجه (ADD) بلکه از نظر کمشنوایی در کودکان نیز بررسی کنید. دلیل این امر آن است که علائم این دو مشکل رایج شباهت زیادی به یکدیگر دارند و در برخی موارد، کودک ممکن است هر دو مشکل را به طور همزمان داشته باشد.
ADD چیست؟
کلاس درس
اگر شما یا معلم کودکتان مشکوک هستید که کودک شما ممکن است ADD داشته باشد، مطمئن شوید که شنوایی او را بررسی میکنید؛ زیرا علائم این دو میتواند همپوشانی داشته باشد.
ADD مجموعهای از رفتارها بدون هیچ علت شناختهشدهای است و هیچ آزمایش فیزیکی قطعی برای تشخیص آن وجود ندارد. علائم آن ممکن است مشابه اختلالات دیگر مانند کمشنوایی باشد.
کودکی که ADD دارد ممکن است رفتارهای تکانشی داشته باشد، در کلاس درس تمرکز کمی کند، در سازماندهی مهارتهای خود دچار مشکل باشد، از انجام کارهایی که نیاز به تلاش ذهنی مستمر دارند (مانند تکالیف خانه) اجتناب کند، و نسبت به همسالانش بهراحتی حواسش پرت شود.
طبق گفتهی انجمن گفتار-زبان و شنوایی آمریکا، کودکی با اختلال بسیار مشابه—اختلال کمتوجهی بیشفعالی (ADHD)—ممکن است علاوه بر موارد فوق، نتواند آرام بنشیند و سعی کند بیش از یک کار را همزمان انجام دهد.
تمام کودکان (و بسیاری از بزرگسالان) ممکن است با این مهارتها مشکل داشته باشند، اما اگر رفتارهای فرد بهطور چشمگیری بدتر از همسالانش باشد، ممکن است ADD یا ADHD باشد، همانطور که مؤسسه ملی سلامت روان اشاره میکند.
کمشنوایی میتواند با ADD یا اختلال یادگیری اشتباه گرفته شود
حتی کمشنوایی خفیف ممکن است باعث شود کودکی تا 50 درصد از آنچه در کلاس درس گفته میشود را از دست بدهد.
افزایش تعداد تشخیصهای ADHD در چند دهه گذشته، احتمال تشخیصهای اشتباه یا همپوشانی با کمشنوایی را نیز افزایش داده است. طبق آمارهای کمشنوایی، حدود 2 تا 3 از هر 1000 کودک در ایالات متحده با سطح قابلتشخیصی از کمشنوایی در یک یا هر دو گوش متولد میشوند. حتی کمشنوایی خفیف میتواند باعث شود کودک تا نیمی از اطلاعات منتقلشده در کلاس را از دست بدهد.
برخی از نشانههای کمشنوایی که ممکن است با ADHD اشتباه گرفته شوند عبارتند از:
- عملکرد ضعیف درسی
- عدم توجه
- عدم واکنش به هنگام صحبت دیگران
- رفتارهای ناپسند
- پاسخهای نامتناسب به سوالات
- اعتمادبهنفس پایین
- دشواری در تعاملات اجتماعی
این علائم ممکن است منجر به تشخیص اشتباه اختلال یادگیری در کودک شود، در حالی که علت واقعی آن کمشنوایی است.
با این حال، کودکان مبتلا به ADHD معمولاً رشد گفتار و زبان طبیعی و متناسب با همسالان خود دارند، در حالی که کودک مبتلا به کمشنوایی درماننشده ممکن است در این زمینهها نیز تأخیر داشته باشد.
در برخی موارد، ممکن است کودک هر دو وضعیت را داشته باشد، اما تشخیص صحیح علت عملکرد ضعیف کودک در مدرسه یا عدم تمرکز او بسیار مهم است تا از تشخیص اشتباه ADHD، مصرف غیرضروری دارو و انتخاب راهکارهای مناسب برای کمک به موفقیت کودک در مدرسه جلوگیری شود.
خبر خوب: درمان کمشنوایی میتواند تأثیر قابلتوجهی در بهبود وضعیت تحصیلی کودک داشته باشد، چه ADHD داشته باشد و چه نداشته باشد.
در مواردی که کمشنوایی قبلاً تشخیص داده شده است، لازم است به کارآیی برنامههای مداخلهای مانند تقویت صدا، برنامههای گفتاردرمانی و حمایتهای آموزشی و کلاسی توجه شود. اگر رفتار و پیشرفت تحصیلی کودک بهبود نیابد، ممکن است شروع آزمایشهای ADHD مناسب باشد تا بررسی شود آیا مشکلات دیگری فراتر از کمشنوایی وجود دارد. یک گفتاردرمانگر همچنان میتواند بسیار مفید باشد و به مهارتهای اجتماعی، سازمانی و گفتاری کودک شما کمک کند.
چه کودکی به ADHD، کمشنوایی یا هر دو مبتلا باشد، کلید موفقیت تشخیص زودهنگام و حرفهای و مدیریت توسط تیمی از متخصصان بهداشت واجد شرایط است.
اگر مشکوک به کمشنوایی هستید، به یک متخصص مراقبتهای بهداشتی شنوایی مراجعه کنید تا ارزیابی شنوایی رسمی، تشخیص و درمان را دریافت کنید و توصیههایی برای مدیریت اهداف آموزشی کودک ارائه شود. اگر مشکوک به وجود ADHD در کودک خود هستید، از پزشک کودک یا روانشناس برای کمک حرفهای استفاده کنید
